Lughaidh wrote:
ar léigh tusa féin í?
Léigh, agus thaitin sé go mór liom.
Lughaidh wrote:
An bhfuil an teangaidh caighdeánaithe?...
Bhuel braitheann sé ar caidé tá i gceist agat leis an téarma “caighdeánaithe”, a Lughaidh. Ní scríobhann siad cosúil leat féin – ní ghníonn siad úsáid as an seanlitriú mar shampla. Mar sin féin, scríbhneoirí dúchasacha iad uilig (bhuel, is as Béal Feirste ó dhúchas ceann amháin acu ach í ina cónaí i nGaoth Dobhair le níos mó ná 40 bliain anuas) agus cinnte go bhfuil neart litriú malartach ann nuair atá leagan chanúint Uladh fóirsteanach. D'fhoilsigh siad a gcuid saothar as a stuaim féin go díreach mar a scríobhadh é so ní cuireadh próiseas caighdeánaithe nó coinníollacha eile orthu. Mar a dúirt mé, litríocht chomhaimseartha na Gaeltachta.
Seo sampla amháin ó thús scéal le Máirín Uí Fhearraigh, ar tógadh ar oileán Ghabhla í:
Quote:
Bhí Seán Mór ag baint phrátaí sa chuibhreann bheag ghainmheach ag barr na binne nuair a chuaigh bád Mhicí Shéarlais soir an barra ag tarraingt ar bhéal Oileán Bó. Nuair a chonaic sé an bád ag gabháil thart leis an ghob, dhírigh sé a dhroim agus thóg sé a bhearád leis an allas a ghlanadh óna éadan.
Bhi an bád go domhain san uisce. Bhí lasta trom uirthi: tábla, cathaoireacha, leapacha agus cúpla bocsa mór donn i mullach a chéile thiar chun deiridh. Ní bheadh fágtha tigh Mhicí anois ach na ceithre ballaí.
Ba mhaith an rud daofasan go raibh an lá maith. Bhí leoithne bheag ghaoithe ag séideadh trasna an bharra, é ag iompar fuaim tholl inneall an bháid agus an cúpla tafann a rinne Tildy, madadh an teaghlaigh, le rón beag ramhar a chuir aníos a cheann os cionn an uisce agus an bád ag gabháil thart le Gob na Dumhcha.
Login
Register
FAQ
Search
