I've managed to get hold of a 1939 copy of Síobhraí na mBeann is na nGleann which is a translation by Brighid Ní Loinsigh of some of the stories in 'Fairy Legends and Traditions of the South of Ireland' collected by T Crofton Croker, which is available online on Internet Archive. I've managed to match up all the titles except for two of the stories in Irish that don't have their equivalents in the original work by Croker. Did she add them to the translation ? Does anyone recognise them ?

1 Cnoc Síodh-Ghamhna - The Legend of Knocksheogowna - page 3

2 Eachtra Chearbhaill Uí Dhálaigh - The Legend of Knockfierna - page 9

3 Sidhe-Scéal Chnuic Rafonn - The Legend of Knockgrafton - page 14

4 Béile an tSagairt - The Priest's Supper - page 22

5 An Buidéal Draoidheachta - The Legend of Bottle Hill - page 33

6 An Rud a Chíonn an tSúil - ?

7 Lucht Bainte na Móna - ?

8 An Bróigín - The Little Shoe - page 94

9 An Púca - Legends of the Phooka - The Spirit Horse - page 129

10 Mar Camadh Drom Phéigí - The Crookended Back - page 145

11 Carraig an Choinnil - The Rock of the Candle - page 317

'An Rud a Chíonn an tSúil' starts like this -
"Ní thagann ciall roimh aois," adeir an sean-fhocal, ach ní tháinig ciall luath ná mall do Fheidhlim Ó Drisceóil. Mór-is-fiú críochnuighthe ab eadh Feidhlim. srl

'Lucht Bainte na Móna' starts like this -
"Ní móide," arsa Liam Breathnach, "go bhfuil na rudaí ar a glaodhtar, cluch-racáin ar fagháil fé láthair in aon chor. Is é mo thuairim go bhfuilid glanta leo amach as an dtír le fada an lá" srl

Do they ring any bells for anyone?

Well, the first one definitely rings a bell.

An Rud a Chíonn an tSúil is the story "Seeing is Believing" on page 169, in the section called "The Cluricaune". By the way, I think that Brighid Ní Loinsigh is a much better writer in Gaelic than T. Crofton Croker is in English. The English version starts off like this: "There's a sort of people whom every one must have met with some time or other; people that pretend to disbelieve what, in their hearts, they believe and are afraid of. Now Felix O'Driscoll was one of these." 7rl.

I'm gonna be away from my computer for a while , but I'll track down the other story for ya when I get back.

Táim thar n-ais.

I don't see any story that starts off like the first couple of sentences that you gave for Lucht Bainte na Móna. I'm assuming that cluch-racáin is a variant spelling of the word clúracán and I thought that I would find it in the "Cluricaune" section of the book, but I didn't see it anywhere.

Go raibh maith agat, a chara

Seo dhuit an scéal -

Lucht Bainte na Móna

"Ní móide," arsa Liam Breathnach, "go
bhfuil na rudaí ar a glaodhtar cluch-
racáin ar fagháil fé láthair in aon
chór. Is é mo thuairim go bhfuilid glanta leo
amach as an dtír le fada an lá."
"Ná codail ar an gcluais sin, a Bhreathnaigh,"
arsa Páid Ó Murchadha ag cur gothadh an eóluis
air féin, "mar táid ann a chonnaic iad gan
aon dabht."
"Adhe," arsan Bhreathnach, "na sean-daoine
a mheasann tú a rádh, iad san atá ag tabhairt
an fhéir leis na bliadhantaibh agus nách baoghal
go dtiocfaid ar ais chun a innsint dúinn cad é
an saghas rudaí a bhí ionta."
"Cad é an saghas ruda an cluchracán !"
adubhairt Páid Ó Murchadha agus iongnadh air.
"Féach orm féin, a dhuine mh'árann. Ní duine
marbh ná mí-lítheach mé an mhaidean bheannuighthe
seo, buidheachas le Dia dá chionn, cé go
bhfeaca-sa ceann aca. Bain an chluas díom
muna bhfeaca. Seadh, agus bhí Seán Ó Loingsigh
im' theannta an lá céadna agus do chonnaic
seisean é chómh maith. Tá sé suas le cúig
bliadhna déag ó shín anois ó bhíos féin agus
Seán Ó Loingsigh ag dul go portach Chúl na
dTulach i bparóiste Mágh Guairne ag iarraid
móna. Cad do bheadh rómhainn amach ach garsún
deich mbliadhan nó níos mó, b'fhéidir, a bhí go
leathan-ghuailneach téagartha. Bhí cóitín liath á
chaitheamh aige, agus stocaí a bhí ar aon dáth leis
an gcóitín, agus sean-cháibín dubh olna.
"Dar fiadh," arsa Seán Ó Loingsigh, " chómh
siúrálta agus atá bianna ar mhaide bacaigh
is é an cluchracán é."
"B'fhéidir é," arsa mise. Ní rabhas ró-
dheimhnightheach de, an dtuigeann tú, mar ní
fheaca aon cheann aca riamh roimis sin.
"Táim cinnte dhe," ar seisean. "Féach é !"
Ná feiceann tú na féadfadh aon garsún bheith
chómh leathan téagartha leis? Gabhaimís é, a
Pháid, ma's féidir linn é, agus bainfimíd a
sparán de, ionnas ná beidh díth airgid orainn
arís choidhche, mar bíonn scilling le fagháil i
mbun an sparáin úd gach uair a chuireann duine
a lámh isteach ann á iarraidh."
Do chaitheamar dínn an dá chléibh a bhí dhá iom-
char againn agus siúd ar aghaidh sinn ina dhiaidh.
Ní raibh an garsún thar fiche slat chun tosaigh
agus do tiomáin sé rómhainn go dtáinig sé chun
díge a bhí i lár an phortaigh. Cuir sé an díg de
chómh héascaidh le dreólán teasbaigh, agus do
lean sé air gan stad gan staonadh, agus
sinn-ne ar a thóir i gcómhnaidhe. Ach cé go
rabhamar araon ag cur alluis ' cíonn déine na
coisidheachta, ní fhéadfaimís teacht suas leis.
Do leanamar é ar ár gcroidhe-dhícheall ar
feadh cearthramhadh mile slighe. Bhí seisean ag
cur de go breágh bog ós cómhair ár súl i
gcómhnaidhe. Annsan tháinig sé mar a raibh
cruach mhóna agus iompuigh sé uainn timcheall
na cruaiche.
"A Sheáin, a laogh ghil," arsa mise leis an
Loingseagh, "ní fada go mbeidh sé ar nasc
againn ar an dtaobh eile den chruaich."
"Is linn é, feasta, a mhic ó," arsa Seán agus
d'iompuigh sé timcheall cúinne na cruaiche.
D'iopuigheas-sa féin timcheall an chúinne eile
i slighe is ná beadh dul uainn ag an gcluchracán.
Do bhuaileamar le chéile ar an dtaobh thall
ach má bhuail ní fheacamar aon ruainne den té
a bhí uainn. Bhí sé imthighthe chómh glan agus dá
mb'é an talamh féin a shloigfeadh é !
Dubhairt an Loingseach gurbh' é an cluchracán
a bhí ann gan aon dabht, mar ná raibh aon pholl
sa chruaich mhóna a bhí mór a dhóthain do chun dul
i bhfolach ann.

Sin é